Obligacje

Drugim podstawowym instrumentem rynku kapitałowego są długoterminowe instrumenty dłużne - obligacje. Obligacje są średnio- i długoterminowymi papierami wartościowymi, stwierdzającymi istnienie zadłużenia emitenta tych papierów wartościowych w stosunku do ich właściciela.
Właścicielowi obligacji przysługują następujące podstawowe prawa:
• prawo do oprocentowania, którego wysokość i terminy płatności są ustalone w umowie emisyjnej,
• prawo do zwrotu kapitału w terminie jego zapadalności.
Podstawową grupą obligacji emitowanych w krajach o rozwiniętej gospodarce rynkowej są instrumenty o stałej stopie procentowej. Napięcia inflacyjne, które pojawiają się w różnych łazach cyklu koniunkturalnego, spowodowały zwiększenie udziału w rynku obligacji o okresowo zmiennej stopie procentowej. Wysokość stopy procentowej tego rodzaju obligacji jest okresowo indeksowana w odniesieniu do wybranego wskaźnika, którym może być wysokość inflacji w danym kraju, rentowność papierów skarbowych czy też - w wypadku obligacji międzynarodowych - stopa na londyńskim rynku pieniężnym LIBOR (London Interbank Offered Ratę) (Esme 1996).
Na cenę obligacji mają wpływ następujące czynniki (Einzig 1975):
• oprocentowanie tego papieru wartościowego (rozróżniamy trzy podstawowe rodzaje obligacyjnych stóp odsetkowych: (1) nominalną, tzn. taką, według której dłużnik płaci odsetki i która została zawarta w umowie o emisji obligacji, (2) bieżącą, będącą miarą zwrotu nakładów posiadacza obligacji, liczoną jako iloraz wartości kuponu i ceny rynkowej wyrażony procentowo, (3) efektywną, będącą faktyczną stopą zwrotu otrzymaną przez inwestora, który nabywa, a później sprzedaje określony papier wartościowy),
• waluta obligacji,
• termin i warunki spłaty,
• renoma emitenta,
• dodatkowe gratyfikacje (np. możliwość wymiany na akcje),
• inne (np. ulgi podatkowe).